Προεμφυτευτικές Διαγνωστικές Εξετάσεις (PGT)

Η προεμφυτευτική γενετική δοκιμή (PGT) είναι γενετικές εξετάσεις που μπορούν να εφαρμοστούν σε έμβρυα πριν από την εμφύτευση (προσκόλληση στη μήτρα).

Η πρόοδος στη γενετική και τις εργαστηριακές τεχνικές εξωσωματικής γονιμοποίησης επιτρέπουν την αξιολόγηση του εάν τα έμβρυα είναι υγιή όσον αφορά μια συγκεκριμένη ασθένεια ή εάν υπάρχουν προβλήματα στον αριθμό και τη δομή των χρωμοσωμάτων τους.

Με την ευρεία χρήση της PGT, διασφαλίζεται μια υγιής επιλογή εμβρύου. Στόχος του είναι να αυξήσει τα υγιεινά ποσοστά γεννήσεων ζωντανών γεννήσεων σε ζευγάρια που είναι γνωστό ότι είναι φορείς γενετικής νόσου, σε ζευγάρια με υποτροπιάζουσα αποβολή ή υποτροπιάζουσα ανεπάρκεια εξωσωματικής γονιμοποίησης.

Υπάρχουν δύο στάδια στα οποία μπορεί να γίνει γενετική ανάλυση στο εργαστηριακό περιβάλλον: πριν από τη γονιμοποίηση και μετά τη γονιμοποίηση.

Η δομή του πολικού σώματος του ώριμου ωαρίου που λαμβάνεται από τη γυναίκα κατά την περίοδο πριν από τη γονιμοποίηση, η οποία αντανακλά τη γενετική του ωαρίου, μπορεί να εξεταστεί γενετικά.

Ωστόσο, σε αυτή την περίπτωση, μπορούν να ληφθούν μόνο οι γενετικές πληροφορίες του αυγού. Ωστόσο, ένα σημαντικό μέρος των γενετικών προβλημάτων στο έμβρυο εμφανίζονται κατά τις κυτταρικές διαιρέσεις μετά τη γονιμοποίηση και αυτά τα προβλήματα μπορούν να ανιχνευθούν μόνο με την εξέταση του υλικού βιοψίας που λαμβάνεται από το έμβρυο.

Για το λόγο αυτό, οι γενετικές εξετάσεις προεμφυτεύσεως πραγματοποιούνται κυρίως για το έμβρυο στο στάδιο μετά τη γονιμοποίηση.

Σύμφωνα με την αναπτυξιακή κατάσταση του εμβρύου. Κατά τη φάση της διαίρεσης, η βιοψία εμβρύου κυττάρων (βιοψία βλαστομερούς) ή η βιοψία (βιοψία τροφοκτόδερμου) από την εξωτερική κυτταρική μάζα μπορεί να εφαρμοστεί στο στάδιο της βλαστοκύστης.

Διαφορετικές μέθοδοι προτιμώνται ανάλογα με το γενετικό πρόβλημα που πρέπει να εξεταστεί.

Σε μονογονιδιακές ασθένειες όπως η κυστική ίνωση, η αιμορροφιλία, η θαλασσαιμία, γίνονται ειδικές εξετάσεις για αυτές τις περιοχές και μπορούν να επιλεγούν υγιή έμβρυα, καθώς η γονιδιακή περιοχή της νόσου είναι γνωστή.

Με αυτόν τον τρόπο, προσφέρεται σε ζευγάρια που είναι άρρωστα ή μεταφορείς την ευκαιρία να αποκτήσουν υγιή παιδιά.

Σε περιπτώσεις όπως οι φορείς μετατόπισης, ακόμη και αν τα ζευγάρια είναι απολύτως υγιή, γενετικές αλλαγές στο έμβρυο μπορεί να οδηγήσουν σε επαναλαμβανόμενες αποβολές ή αποτυχίες εξωσωματικής γονιμοποίησης.

Σε αυτήν την ομάδα ασθενών, η πιθανότητα ζωντανής γέννησης μπορεί να αυξηθεί επιλέγοντας ένα υγιές έμβρυο με γενετικές εξετάσεις που εφαρμόζονται στα έμβρυα.

Τα ζευγάρια που δεν έχουν γνωστή γενετική ασθένεια μπορούν επίσης προαιρετικά να υποβληθούν σε γενετικό έλεγχο στα έμβρυά τους.

Ειδικά σε ζευγάρια με προχωρημένη μητρική ηλικία (>35) ή σοβαρές διαταραχές στις παραμέτρους του σπέρματος, το ενδιαφέρον για αυτές τις εξετάσεις αυξάνεται.

Με αυτές τις μεθόδους αυξάνεται η πιθανότητα εγκυμοσύνης και η πιθανότητα λήψης ενός υγιούς μωρού στο σπίτι.

Η PGT συνιστάται ιδιαίτερα στις ακόλουθες περιπτώσεις:

* Προχωρημένη μητρική ηλικία

* Υποτροπιάζουσα απώλεια εγκυμοσύνης

* επαναλαμβανόμενη αστοχία εξωσωματικής γονιμοποίησης

* σοβαρός ανδρικός παράγοντας

* Ο μόνος γνωστός φορέας γονιδιακής νόσου

* Γνωστός φορέας μετατόπισης

* Ιστορικό εμβρυϊκής ανωμαλίας ή χρωμοσωμικής νόσου σε προηγούμενες εγκυμοσύνες

Εκτός από αυτές τις ομάδες, μπορεί να εφαρμοστεί PGT προκειμένου να μειωθεί η διάρκεια της εγκυμοσύνης ή προαιρετικά.

Μέθοδοι γενετικής διάγνωσης προεμφυτεύσεως:

* Ψάρια (υβριδισμός in situ φθορισμού)

* Συστοιχία CGH (συγκριτικός γονιδιωματικός υβριδισμός)

* NGS (αλληλουχία επόμενης γενιάς – αλληλουχία επόμενης γενιάς)

Τι είναι το ψάρι;

Το FISH είναι μια μοριακή τεχνική που κάνει ορισμένα θραύσματα DNA ορατά σε κύτταρα χρησιμοποιώντας φθορίζουσες βαφές.

Χρησιμοποιείται για την αξιολόγηση του αριθμού των χρωμοσωμάτων και της δομής των εμβρύων στη θεραπεία εξωσωματικής γονιμοποίησης.

Με τη μέθοδο FISH, μπορούν να αξιολογηθούν 3-9 ζεύγη χρωμοσωμάτων, συμπεριλαμβανομένων των φυλετικών χρωμοσωμάτων.

Με αυτόν τον τρόπο, μπορούν να προσδιοριστούν σύνδρομα όπως η τρισωμία 13, 18, 21 και το φύλο του εμβρύου.

Η βιοψία από το έμβρυο λαμβάνεται συνήθως από κύτταρα που ονομάζονται βλαστομερή την 3η ημέρα.

Η βιοψία δεν μπορεί να ληφθεί από έμβρυα που δεν έχουν φτάσει σε επαρκή αριθμό κυττάρων.

Η νέα μεταφορά μπορεί να γίνει στον ίδιο κύκλο, καθώς τα αποτελέσματα των ψαριών λαμβάνονται σε περίπου 24 ώρες.

Ο πιο σημαντικός περιορισμός της μεθόδου FISH είναι η αδυναμία αξιολόγησης όλων των χρωμοσωμάτων.

Τι είναι το CGH (ACGH);

Η μέθοδος ACGH παρέχει αριθμητική και δομική εξέταση και των 23 ζευγών χρωμοσωμάτων στο έμβρυο.

Το DNA του εμβρύου αξιολογείται συγκρίνοντάς το με DNA που είναι γνωστό ότι είναι φυσιολογικό.

Χάρη σε αυτή τη μέθοδο, επιλέγονται τα πιο υγιή έμβρυα και η επιτυχία της εξωσωματικής γονιμοποίησης προσπαθεί να αυξηθεί.

Σήμερα, η ACGH έχει αντικατασταθεί σε μεγάλο βαθμό από τη μέθοδο NGS.

Τι είναι το NGS;

Το NGS είναι η νεότερη και πιο ευαίσθητη μέθοδος προεμφυτευτικής γενετικής εξέτασης.

Σε αυτή την τεχνική, το DNA του εμβρύου αναπαράγεται, κατακερματίζεται και διατάσσεται λεπτομερώς.

Χάρη στο NGS, οι χρωμοσωμικές ανωμαλίες και η μωσαϊκό μπορούν να ανιχνευθούν πιο αξιόπιστα.

Τα αποτελέσματα του NGS αναφέρονται με τρεις τρόπους:

* Ευπλοειδές (κανονικό): 46 χρωμοσώματα, μεταβιβάσιμο έμβρυο

* Ανευπλοειδές (μη φυσιολογικό): Ο αριθμός των χρωμοσωμάτων είναι ελαττωματικός, μη μεταβιβάσιμο έμβρυο

* Μωσαϊκό: συνυπάρχουν φυσιολογικά και μη φυσιολογικά κύτταρα, μπορούν να μεταφερθούν σε ειδικές περιπτώσεις

Τα μη φυσιολογικά έμβρυα που μεταφέρονται χωρίς PGT μπορεί να είναι εγκυμοσύνη, πρόωρες αμβλώσεις ή εγκυμοσύνες με ανωμαλίες.

Προκειμένου να μειωθούν αυτοί οι κίνδυνοι, πολλά ζευγάρια σήμερα στρέφονται στις μεθόδους PGT.

Όταν εφαρμόζεται NGS, τα αποτελέσματα λαμβάνονται σε περίπου 14 ημέρες και τα έμβρυα καταψύχονται σε αυτή τη διαδικασία.

Αφού ληφθούν τα αποτελέσματα, γίνεται το παρασκεύασμα της μήτρας και μεταφέρονται υγιή έμβρυα.

Το μεγαλύτερο πλεονέκτημα του NGS είναι ότι όλα τα χρωμοσώματα μπορούν να αξιολογηθούν λεπτομερώς.

Επιπλέον, τα αποτελέσματα είναι πιο αξιόπιστα επειδή ο ρυθμός μωσαϊκού είναι χαμηλότερος στο στάδιο της βλαστοκύστης.

Με αυτόν τον τρόπο, μειώνονται η περιττή απώλεια εμβρύου και οι λανθασμένοι κίνδυνοι εξάλειψης.